نجات غیبی پور حاجی‌ور

 این دیار مهر و صفا داشت، روزهای زیبا  بوی دشت گندمی، زیتون و خرما رودی که با صد امید رسید به ساحل  بوی گِل، بوی گُل، داشت در دل